Αρχείο Κριτικών 2014-15

Αρκετά πια με την Αντέλα

Αρκετά πια με την Αντέλα

Ο Freud είχε θέσει τις βάσεις της ψυχογενεαλογίας υποστηρίζοντας ότι αναζητούμε την ύπαρξη μιας συλλογικής ψυχής καθώς και τη δυνατότητα όπου ένα συναίσθημα, που σχετίζεται με κάτι μη φυσιολογικό, να μπορεί να μεταβιβασθεί από γενεά σε γενεά, και το οποίο οι άνθρωποι ούτε συναισθάνονται ούτε θυμούνται. Παράλληλα, ο Jung έδινε έμφαση στη μεταβίβαση της δυνατότητας ανάκλησης στη μνήμη στοιχείων από μια ενδεικτική παρακαταθήκη κληρονομικών χαρακτηριστικών.

Διαβάστε περισσότερα

Οι Δούλες

Οι Δούλες

Ο Jean Genet (1910-1986) γράφει τις "Δούλες" του μέσα από την πραγματική ιστορία των αδελφών Παπέν, υπηρέτριες σε μεγαλοστικό οίκο, που το 1933 αποφασίζουν να δολοφονήσουν τα αφεντικά τους. Νωρίτερα ο Jean Cocteau είχε δανειστεί το συμβάν για το τραγούδι του "Anna la bonne" που ερμήνευσε η Marianne Oswald, και όταν ο Louis Jouvet το 1947 ζητά από τον Genet ένα έργο πάνω στο ίδιο θέμα, του το παρουσιάζει, ανεβαίνει στο Théâtre de l'Athénnée αλλά προσκρούει στην παγερή αντίδραση κοινού και κριτικών.

Διαβάστε περισσότερα

Ευτυχισμένες Μέρες

Ευτυχισμένες Μέρες

Ah! les beaux jours de bonheur indicible

Où nous joignions nos bouches! - C'est possible.

Κάπως έτσι, μέσα από από τους στίχους του Colloque sentimental του Βερλαίν, εμπνέεται ο Μπέκετ (1906-1989) τη γαλλική μετάφραση του τίτλου του έργου του Ευτυχισμένες Μέρες, το μονόλογο-ύμνο στη ζωή που χάνεται, καθώς την κατασπαράζει ο χρόνος, "η διαρκής αιμορραγία της ύπαρξής μας".

Διαβάστε περισσότερα

Ιμμάνουελ Καντ

Ιμμάνουελ Καντ

Ο Πιερ Βολφκάριους στο βιβλίο του "Ο Αντιρρησίας συνείδησης Τόμας Μπέρνχαρντ" επιχειρεί μια τομή στην προβληματική του αυστριακού συγγραφέα, του μοναχικού ποιητή της καταγγελίας και των εμμονών, του σκοτεινού μηδενιστή της γερμανόφωνης δραματουργίας.

Διαβάστε περισσότερα

To νησί των σκλάβων

To νησί των σκλάβων

Στα Πολιτικά του ο Αριστοτέλης αναφέρει: "είναι προφανές ότι υπάρχουν εκ φύσεως άνθρωποι που είναι ελεύθεροι και άλλοι που είναι σκλάβοι, και γι'αυτούς τους τελευταίους η συνθήκη της υποταγής είναι συγχρόνως ευεργετική και δίκαιη":σαφής δικαιολόγηση ενός θεσμού, που αποτελούσε την ατμομηχανή της Αθηναϊκής οικονομίας εξασφαλίζοντας ένα εργατικό δυναμικό που αριθμούσε 250.000 ανθρώπους.

Διαβάστε περισσότερα

Από τι ζουν οι άνθρωποι

Από τι ζουν οι άνθρωποι

Ο Τολστόι (1828-1910) έθεσε βασανιστικά ερωτήματα στον εαυτό του στο δρόμο του προς την ανακάλυψη της Αλήθειας. Τελικά θα διαχωρίσει την πίστη, προϊόν λογικής, από την πίστη της καρδιάς, την ενστικτώδη πίστη. Αυτό ήταν και το μέγα δίλημμά του: η ταλάντευσή του ανάμεσα στη στεγνή λογική και τη ροπή προς την ευαισθησία. Eξ αιτίας αυτού του έμφυτου δυϊσμού που διέπει τη φύση του, ο Τολστόι εισάγει στη θεολογία του τις έννοιες του "ζώντος", του "εμπειρικού", της αληθινής μετάστασης των ψυχών προς τον Θεό.

Διαβάστε περισσότερα

Παράνομα φιλιά - Κόκκινα φανάρια

Παράνομα φιλιά - Κόκκινα φανάρια

Η λεωφόρος Βασιλέως Γεωργίου Α' στον Πειραιά φάνταζε πάντα σαν ένα φυσικό σύνορο ανάμεσα στην παρακμιακή συνοικία της Τρούμπας και του υπόλοιπου τομέα της πόλης με την έντονη κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της, ρόλο στην οποία αναμφισβήτητα έπαιξε και το Δημοτικό Θέατρο.

Διαβάστε περισσότερα

Ελευθερία στη Βρέμη

Ελευθερία στη Βρέμη

Ο Ράϊνερ Βέρνερ Φασμπίντερ (1945-1982) γράφει το "Ελευθερία στη Βρέμη" για να δώσει μια γερή γροθιά στον καπιταλισμό που αφήνει να παρεισφρύσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς στις ανθρώπινες σχέσεις αλλοτριώνοντάς τες. Αυτή η νοσηρή θεώρηση της κοινωνίας που ο Μαρξ και ο Ένγκελς όρισαν ως "cash nexus", δεν μπορεί παρά να ανατραπεί. Και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να ελευθερωθούν όλοι όσοι ασκούν μια τέτοιας μορφής εξουσία από την ανάγκη τους να την ασκούν. Τότε μόνο η ανθρωπότητα, ίσως, πετύχει να κερδίσει μια γνήσια ευτυχισμένη και αρμονική ζωή.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Σωσίας

Ο Σωσίας

Στο "Σωσία" ο Ντοστογιέφσκι (1821-1881) διεισδύει στις σκοτεινές πτυχές της παράνοιας. Ο ήρωάς του, ο Γκολιάτκιν, κατατρέχεται από μονομανίες και η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από νευρώσεις, διαταραχές ομιλίας και κίνησης, αδεξιότητες, ψευδαισθήσεις και ακατανόητο λόγο.

Διαβάστε περισσότερα

Ο γλάρος

Ο γλάρος

Είναι αρκετά μεγάλο το τίμημα να γίνεται ο δημιουργός φορέας μιας εναλλακτικής ανάγνωσης ενός κλασικού έργου καταχωρημένο στη συνείδηση του κοινού ως αριστούργημα και δη με πλουσιότατη παραστασιογραφία. Κι αυτό γιατί κάθε νέα τεχνική για να έχει ανάλογο impact πρωτίστως θα πρέπει να στηρίζεται σε γερά υποκριτικά μεγέθη και όχι τόσο σε πρόθυμους ασκητές μιας θεατρικής πρακτικής, εν προκειμένω της φιλοσοφίας του Τhéâtre de Complicité που μας συστήνει ο κος Κώστας Φιλίππογλου.

Διαβάστε περισσότερα

Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ

Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ

H άσκηση εξουσίας ως εργαλείο οικονομικής ισχύος, μέσα στα πλαίσια του πιο στυγνού καπιταλισμού, όταν παρεισφρύει στις διαπροσωπικές σχέσεις, και δη στις ερωτικές, καταλήγει σε προσωπική τραγωδία.

Η Πέτρα φον Καντ διάσημη και πλούσια ιδιοκτήτρια οίκου μόδας πάτησε επί πτωμάτων για να ανελιχθεί κοινωνικά και οικονομικά. Παρόλα αυτά, η ζωή της είναι κενή. Οι σχέσεις της με τους άλλους αποχρωματισμένη, χωρίς αισθήματα. Μόνη της συντροφιά η βοηθός της Μαρλέν, η οποία έχει αποδεχθεί αυτοβούλως το ρόλο ενός βωβού κι υποτελούς προσώπου.

Διαβάστε περισσότερα

Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι

Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι

Τι συνέβη στην Cabeza de Lobo; Ο θάνατος του Σεμπάστιαν στο παραθαλάσσιο θέρετρο σκεπάζεται από πέπλο μυστηρίου. Μοναδική μάρτυς η ξαδέλφη του Κάθριν που καταδικάζεται στην τρέλα για να σιωπήσει. Το ένοχο μυστικό σκορπίζει φόβο και διεγείρει την εκδίκηση της καταπιεστικής μητέρας του Σεμπάστιαν που απαιτεί για την ανηψιά της λοβοτομή (Lobo). Πού θα καταλήξει η γνωμάτευση του γιατρού Τσουκρόβιτς που αναλαμβάνει να λύσει τον γρίφο;

Διαβάστε περισσότερα

Η μελωδία της ευτυχίας

Η μελωδία της ευτυχίας

Ευτύχησε τελικά η "Μελωδία της ευτυχίας" στο Παλλάς. Το διάσημο μιούζικαλ του θρυλικού διδύμου Richard Rodgers-Oscar Hammestein II βασισμένο στο βιβλίο της Μαρίας Αυγούστας Τραπ είδε τα φώτα της σκηνής το 1959 με τη Mary Martin στον κεντρικό ρόλο και αργότερα έγινε ταινία από τον Robert Wise με πρωταγωνίστρια τη Julie Andrews αποσπώντας 5 βραβεία όσκαρ. Στην Ελλάδα η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε πριν 20 χρόνια από την Αλίκη Βουγιουκλάκη, της οποίας υπήρξε το κύκνειο άσμα.

Διαβάστε περισσότερα

Λίλιομ

Λίλιομ

Μέσα στο φανταιζί κόσμο των καρουζέλ στα περίχωρα της Βουδαπέστης, όπου οι φτωχοί αναζητούν μια πρόσκαιρη απόδραση από τη μίζερη ζωή τους, αρχίζει η ιστορία του Λίλιομ και της Τζούλι. Ο πρώτος, ένας λαϊκός απατεώνας, με ρομαντική ψυχή, στα όρια της μικρής παρανομίας και του εγκλήματος που ονειρεύεται διαρκώς χωρίς αντίκρισμα. Η δεύτερη, μια ψυχή ταλαιπωρημένη και καταπιεσμένη από την ανέχεια, γραπώνεται από την απρόβλεπτη και αινιγματική προσωπικότητα του Λίλιομ για να σωθεί. Μεταξύ τους καμιά ομολογία έρωτα. Ανήκουν στους ανθρώπους που τα πάθη και η δυστυχία τους εξηγούνται επειδή ανάμεσά τους δεν υπάρχουν λέξεις που να εκφράζουν συναισθήματα. Έτσι αρκούνται στη βία. Ο Λίλιομ χτυπάει τη Τζούλι αλλά εκείνη δεν αισθάνεται απολύτως τίποτα. Απλά αγαπά και υπομένει σιωπηρά.

Διαβάστε περισσότερα

Πλατόνωφ - Cartel

Πλατόνωφ - Cartel

To πρωτόλειο του Άντον Τσέχωφ "Πλατόνωφ" θα παρουσιαστεί αρχές του 2015 σε συλλογική σκηνοθεσία υπό τον Rodolphe Dana από το θίασο των Δαιμονισμένων (Collectif Les Possédés) στο Théâtre National de la Colline στο Παρίσι. Μία ακόμα παρουσίαση του έργου αναμένεται στο Théâtre Océan Nord στις Βρυξέλλες σε σκηνοθεσία Τhibaut Wenger ενώ πέρυσι είχε προηγηθεί η εκδοχή του έργου από τον φέρελπι νέο γάλλο σκηνοθέτη Benjamin Porée.

Διαβάστε περισσότερα

Κρίμα που είναι πόρνη

Κρίμα που είναι πόρνη

Θα μπορούσε να θεωρηθεί, με μια πρωθύστερη λογική, ο Ίψεν της ελισσαβετιανής περιόδου, επί Καρόλου του 1ου. Ο John Ford (1586-1639) ποιητής και δραματουργός με έντονες πολιτικές ανησυχίες, στηλιτεύει  καταστάσεις βασανιστικά διαχρονικές, όπως τη διαφθορά, την υποκρισία στις κοινωνικές σχέσεις, τα κατώτερα ένστικτα των ανθρώπινου γένους και πως αυτά το καταδυναστεύουν μέχρι τελικής πτώσης. Ακτινογραφικός αλλά πάντα ξεκάθαρος και ωμός με σαφείς αποστάσεις από τη σαιξπηρική σύλληψη του τραγικού.

Διαβάστε περισσότερα