Κριτική | Πολύ κακές λέξεις


Βλέποντας τις "Πολύ κακές λέξεις" με την κα Σοφία Μουτίδου στο Θέατρο Αλκμήνη του Κεραμεικού, έχουμε περισσότερο την αίσθηση μιας σύνθετης και ολοκληρωμένης θεατρικής εμπειρίας παρά ενός στυλιζαρισμένου stand-up comedy. Άλλωστε το stand-up -εξόχως διαδεδομένο στις μέρες μας- δεν είναι απαραίτητο να γίνεται από ηθοποιούς. Αρκούν μια γερή αίσθηση του χιούμορ, καλή χρήση της ατάκας, γρήγορα αντανακλαστικά και φαντασία και, βεβαίως, το χάρισμα της επικοινωνίας. Ωστόσο, δεν παύει να είναι ένα ακραιφνώς θεατρικό είδος συσχετιζόμενο με πολλές παραδόσεις και ειδολογικές αποχρώσεις μέσα στην ιστορία του θεάτρου.

Έχοντας ως πρόδρομο το Λογοτεχνικό και Πολιτικό Καμπαρέ του γερμανόφωνου χώρου και πέριξ αυτού, που γεννήθηκε στις αρχές του 20ου αι. για να καταστεί, ιδίως σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους, πεδίο πολιτικού διαλόγου και ιδεολογικών ωσμώσεων, εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να αποτελεί ένα προσφιλές είδος πολιτικοκοινωνικής σάτιρας και κριτικής με διαδραστική δυναμική. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το stand-up ευτύχησε με το αστείρευτο αυτοσχεδιαστικό ταλέντο ηθοποιών όπως ο Μπομπ Χόουπ, ο Άλαν Κίνγκ, ο Γούντυ Άλλεν κα, ενώ στη Γαλλία ως πρώτος διδάξας του είδους φέρεται ο Ρομπέρ Λαμουρέ. Στην Ελλάδα το είδος ενσωματώνεται ουσιαστικά μέσα στην αισθητική φόρμα της επιθεώρησης και στα σατιρικά κείμενα των πάλαι ποτέ δημοφιλών κονφερασιέ (Οικονομίδης, Αθηναίος κα).

Οι "Πολύ κακές λέξεις" (κείμενα Ομάδα Δέλτα-επιμέλεια κ. Αλέξανδρος Ρήγας) διαθέτουν ωστόσο μια κατασταλαγμένη θεατρική στόφα. Η συνολική σκηνική παρουσία της κας Μουτίδου χαρακτηρίζεται από ορθή χρήση των εκφραστικών μέσων, απόλυτο έλεγχο του ρυθμού του λόγου, κλιμακωτές κορυφώσεις και αποσυμπιέσεις, μεστή επικοινωνία με το κοινό χωρίς παρεκτροπές στην υπερβολή, αβίαστη και ρέουσα παραγωγή της ατάκας κι ένα πηγαίο χιούμορ που μοιάζει να ξεπηδά μέσα από ακαριαίες εκρήξεις του υποσυνείδητου. Στο τέλος, η επίγευση που αφήνει αυτή η πρωτότυπη θεατρική εμπειρία είναι η απενοχοποίηση από τις απομυθοποιημένες αλήθειες, ένα αίσθημα ανακούφισης από τη βασανιστική σοβαροφάνειά μας και, ίσως ακόμα, μια βαθύτερη συνειδητοποίηση της ιλαρότητας της ύπαρξής μας.

Η κεντρική ηρωίδα είναι μια απελπισμένη γυναίκα της διπλανής πόρτας που συμμετέχει σε ένα διαγωνισμό που προκηρύσσει ένας διάσημος ψυχίατρος (κ. Δημήτρης Τσιώκος) με έπαθλο μια σειρά συνεδριών για άτομα που συνιστούν σοβαρές κλινικές περιπτώσεις. Στο μονόλογό της περιγράφει τις περιπέτειές της εξ αιτίας του απροσάρμοστου χαρακτήρα της, τις ευτράπελες τραυματικές εμπειρίες της με το άλλο φύλο, την πολιτική επικαιρότητα και τις κοινωνικές σχέσεις. Το κοινό που συρρέει κάθε Παρασκευή και Σάββατο αναλύεται σε γέλια μέχρι δακρύων και η παράσταση ολοκληρώνεται μέσα σε ένα καταιγιστικό χειροκρότημα και μια έντονα ευφρόσυνη ατμόσφαιρα. Μια τρανή, έμπρακτη απόδειξη για τη δύναμη του ηθοποιού και του θεατρικού λόγου που μπορούν να διεκδικήσουν την αυτοδυναμία τους με λαμπρά αποτελέσματα και χωρίς τη σύμπραξη άλλων εντυπωσιοθηρικών μέσων.

 

 

Θέατρο Αλκμήνη

Αλκμήνης 12 Γκάζι 

τηλ. 210-3428650

Παρασκευή & Σάββατο ώρα 11.00

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΔευτέρα, 27 Ιούνιος 2016 18:44
(0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.