Κριτική | Mamma Mia !


Δεν είναι πρώτη φορά που ο Benny Andersson και ο Bjorn Ulvaeus των ABBA επιχείρησαν να κάνουν μιούζικαλ. Το 1984, η συνεργασία τους με τον Tim Rice, πρώην λιμπρετίστα και στενού συνεργάτη του AndrewLloyd Webber, έδωσε το «Chess», που αν και «περπάτησε» δισκογραφικά και έτυχε καλής αποδοχής στο West End απέτυχε παταγωδώς στο Broadway. Θα περάσουν χρόνια μέχρι να έρθει το «Mamma Mia», ένα στόρι με εξωτικό φόντο, ενδεδυμένο με τις κλασικές διαχρονικές μελωδίες του θρυλικού συγκροτήματος αλλά και με ένα εξόχως ενδιαφέρον μήνυμα: «Οι μεγάλες αποφάσεις στη ζωή δεν έχουν νόημα εάν πρωτίστως δεν έχεις κατακτήσει την αυτογνωσία και δεν έχεις αναμερτηθεί με τις δυνάμεις σου και τον κόσμο γύρω σου».

Η έμπειρη σκηνοθετική καθοδήγηση της Θέμιδας Μαρσέλλου έχει μετατρέψει τη σκηνή του ιστορικού Ακροπόλ σε ένα πεδίο νεανικής δροσιάς, ζωντάνιας, ενθουσιασμού και ακάματης ενέργειας με επιδέξια διαχείριση του πολυπληθούς ανθρώπινου δυναμικού, ζήτημα-κλειδί στο μιούζικαλ.

Η Δέσποινα Βανδή, ως Ντόνα, χωρίς να είναι ηθοποιός, κερδίζει το στοίχημα μιας σταθμισμένης ερμηνείας, ενταγμένης ισομερώς στο γενικό σύνολο και δίχως αίσθηση αμηχανίας. Μάλιστα, στο χαρακτηριστικό τραγούδι «Τhe winner takes it all» καταφεύγει σε μια ενδιαφέρουσα εκτέλεση έντονης εσωτερικότητας. Όσο για τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, η συγγραφέας Catherine Johnson θα πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερη τιμή για την  αριστοτεχνική, σχεδόν τσεχωφική, απόδοση του ιδιοσυγκρασιακού Μπιλ Όστιν.

Ο Άκης Σακελλαρίου (Σαμ Καρμάικλ) με μέτρο και σκηνική αξιοπρέπεια δίνεται παντί σθένει σε όλες τις εκφάνσεις του έργου (τραγούδι, χορός, πρόζα), ενώ ο Αργύρης Αγγέλου στο ρόλο του Χάρι αποδεικνύεται ακόμη μια φορά επαΐων στην απόδοση της τυπολογίας του μιούζικαλ. Η Demy, ως Σοφία, αποτυπώνει με τη χαρακτηριστική αθωότητα και απορία της νιότης το υπαρξιακό θέμα της αναζήτησης του φυσικού πατέρα με προβολή στο ζήτημα της αυτογνωσίας, η Μπέττυ Μαγγίρα ως εκκεντρική Τάνια αναδεικνύεται μια εντυπωσιακά φαιδρή περσόνα όπως άλλωστε απαιτεί ο ρόλος, στο ίδιο μήκος κύματος και η Ρόζι της Μαριέλλας Σαββίδου ενώ ο Σκάι-Άρης Μακρής αν και συγκρατημένος υποκριτικά αποδεικνύεται υπερεπαρκής στα μουσικά και χορευτικά μέρη. Εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια (Μ. Παντελιδάκης – Π. Κοκκορού) -παρασάγγας απέχοντα από την αντίστοιχη παρισινή παραγωγή με το τσουχτερό εισιτήριο των 99 ευρώ- μεστές ενορχηστρώσεις (Ηλίας Καλούδης), δυναμικές, καλοσυντονισμένες χορογραφίες (Άννα Αθανασιάδη) και «ζεστοί», εντυπωσιακοί φωτισμοί (Λ. Παυλόπουλος) συμπληρώνουν ένα καλαίσθητο θέαμα για όλη την οικογένεια!

Τελευταία τροποποίηση στιςΤετάρτη, 24 Μάιος 2017 17:07
(1 Ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.